بـر بال علم

دوران اوج

راهزني و غارتگري دريايي ، اگر چه پيشينه اي طولاني و چند هزار ساله دارد ولي عصر افسانه اي دزدان دريايي در ابتداي دوره مدرن يعني در فاصله قرن هاي شانزده تا نوزدهم رقم خورد ؛ عاملي كه موجب رونق دزدي دريايي شد و كار مردان يك چشم را سكه كرد ، كشف كريستف كلمب بود ! با پيدايش آمريكا كه تنها راه رفتن به آن سوي آب هاي اقيانوس بود ، انواع كشتي هاي باربري و نظامي به سوي اين قاره سرازير شدند . فرانسوي ها ، انگليسي ها و بسياري ديگر از قدرت هاي بزرگ آن زمان دنيا به قصد تسلط بر آمريكا ، ثروت و منابع شان را روانه آب ها كردند . در عرض چند دهه سر و كله دزدان دريايي پيدا شد و آن ها تمام آب هاي حوزه درياي كارائيب و آمريكا را زير تاخت و تازشان گرفتند و گروه هاي غارتگر مختلف ، پهنه آب ها را ميان خود تقسيم كردند . غارت كشتي ها نه تنها دزدان دريايي را ثروتمند مي كرد ؛ بلكه آن ها را صاحب قدرت و تجهيزات نظامي هم مي كرد كه به وسيله آن مي توانستند قلمروشان را وسيع تر كنند و به گروه هاي ديگر برتري يابند . به اين ترتيب بندر ها و بارنداز ها مدام ميان گروه هاي مختلف دست به دست مي شد . اسپانيايي ها اولين كساني بودند كه در دسته هاي انبوه به آمريكا وارد شدند ؛ زيرا  با سخت گيري ها و احكام عجيبي كه پاپ صادر كرده بود مردم زيادي دوست داشتند از اسپانيا نجات پيدا كنند و از همين رو آمريكا را انتخاب كردند . بنادر و مراكز تجاري به سرعت در آمريكا پايه گذاري شد . با تسخير پاناما ، كارتاگنا ، سانتياگو و سانتو دومينگو تا سال 1550، اسپانيايي ها تجارت بزرگي به راه انداخته بودند ، كه مقدار زيادي آذوقه ، مهمات و كالا به آمريكا مي آوردند و حجم زيادي نقره استخراج شده از معادن امريكا را با خودشان مي بردند . امپراتوري اسپانيا در آن زمان به وسيله همين نقره ها قدرتش را افزايش داده بود .

پيدايش دزدان دريايي

از نيمه هاي قرن شانزدهم  سر و كله ديگر مليت ها هم در آمريكا پيدا شد . انگليسي ها رقيب جديد اسپانيايي ها بودند كه در تصرف زمين و منابع با آن ها رقابت و جنگ مي كردند . به تدريج فرانسه و هلند هم با خبر دارشدن از وجود منابع عظيم در آمريكا وارد اين رقابت شدند . وقتي رفت و آمد در دريا زياد شد و ثروت از طريق كشتي ها روانه اقيانوس شد ، دزدان دريايي به وجود آمدند كه اكثر دزدان دريايي از همين جاشو ها و سربازان كشتي هاي جنگي اي بودند كه از طرف كشور هاي مختلف به آمريكا فرستاده شده بودند

معروف ترين ها (دزدان دريايي و مكان ها(

از سركردگان سرشناس اين دزدان دريايي مي توان به «ادوارد تيچ» كه به او «كلاغ سياه» مي گفتند ، «جك راكهام» كه به «راكهام سرخ پوش» معروف بود و «بارتولومئو روبرت» كه سنگدلي و بي رحمي اش باعث مي شد او را «بلك بارت» يا «بارت سياه دل»صدا كنند و افراد ديگري چون «هنري مورگان» ، «استيد بونت» ، «چارلز وين» اشاره كرد .
دزدان دريايي كارائيب در مكان هايي مانند تورتوگا ، جامائيكا ، پاناماسيتي و بليز در آمرياي مركزي و حوزه درياي كارائيب زندگي و سكونت داشتند .
پايان عصر طلايي
امضاي قرداد آترچت در سال 1713 بود كه سرانجام به يكه تازي دزدان دريايي پايان داد . در اين قرارداد ، نيرو هاي دريايي انگلستان ، اسپانيا ، فرانسه ، هلند و استان هاي متحد ، متعهد شدند كه نيروهاي زيادي را براي محافظت از آب ها و برقراري آرامش در منطقه كارائيب تعليم دهند و كشتي هاي جنگي متعددي را به مبارزه با دزدان دريايي اختصاص دهند . با شكل گيري اين نيروي متحد متعهد در عرض چند سال ، اكثر دزدان دريايي يا در جنگ با نيروهاي محافظ دريا كشته شدند يا به اسارت درآمدند و به زندان افتادند يا اعدام شدند اما در حال حاضر نيز در گوشه و كنار دنيا ، دزدان دريايي به شكل هايي ديگر فعاليت هايي را براي از بين بردن آرامش انجام مي دهند كه از شاخص ترين آن ها مي توان به دزدان دريايي سومالي اشاره كرد .

دزدان دريايي هم قوانين و مقرراتي داشتند

بر خلاف آنچه كه همه امروزه فكر مي كنند و در آن زمان هم مردم مي پنداشتند ، دزدان دريايي در زندگي شخصي شان قوانين سفت و سختي داشتند كه در ادامه به تعدادي از آن ها اشاره مي كنيم :

1)   هر راهزن دريايي در كشتي حق برابر و محدودي در خوشگذراني داشت و بر خلاف تصور ، اين طور نبود كه دزدان دريايي صبح تا شبشان را به خوشگذراني بگذارنند

2)   هر كدام از سرنشينان كشتي دزدان دريايي به طور مساوي از غنائم و گنجينه هاي به دست آمده سهم مي بردند ؛ ولي در اين ميان اگر كسي در اين ميان كلاهبرداري مي كرد يا حتي با تقلب ، يك دلار بيش تر از حقش صاحب مي شد جريمه اش پرتاب شدن به دريا بود .

3)   هيچ كس از اهل كسي كشتي حق نداشت روي بازي هايي كه دركشتي انجام مي دادند ، شرط بندي كند .

4)   هشت شب ساعت خاموشي بود و پس از آن اگر كسي مي خواست بيدار بماند يا بازي كند ، بايد روي عرشه در كنار بقيه مي ماند.

5)   هيچ كس روي عرشه حق دعوا و زد و خورد نداشت و اگر دو نفر اختلاف داشتند ، بايد قضيه را با شمشير و تپانچه روي ساحل بين خودشان حل مي كردند .

6)   در كشتي دزدان دريايي ، معمولاً فقط جاي مردان بزرگسال بود و به جز مواردي مستثناء مانند «ماري ريد» و «آن باني» هيچ زني در ميان آن ها راه نداشت .

7)   اگر كسي كشتي را ترك مي كرد يا به كشتي هاي ديگر يا به خشكي پناهنده مي شد ، هر جا او را گير مي آوردند يا مي كشتند يا به دريا مي انداختند .

8)   همه بايد شمشير و ديگر آلات جنگي شان را تميز و براق نگه مي داشتند .

9)   هر كس مي خواست درباره زندگي آينده و برنامه هايش براي سال هاي بعد صحبت كند ، اول بايد نفري هزار پوند به هر كدام از سرنشينان كشتي مي داد !                                                                                

10) نوازنده ها مي توانستند آخر هفته در طول روز بخوابند ولي در طول روز هاي ديگر هيچ كدام از آن ها حق خوابيدن نداشتند.

پرچم دزدان دریایی

این پرچم را امروزه بیشتر به صورت یک جمجمه بر بالای استخوان‌های ضربدری بر روی یک زمینه سیاه ترسیم می‌کنند ولی در قدیم پرچم دزدان دریایی انواع و گونه‌های متفاوت زیادی داشت ، مانند :

منابع : مجله دانستنيها ـ شماره 81 ، ويكي پديا (دانشنامه آزاد) با تاليف و تغيير توسط نويسنده